Neurofunkcjonalna Reorganizacja – Metoda Padovan

Neurofunkcjonalna Reorganizacja wg koncepcji dr med. Beatrize Padovan (Brazylia)

Autorka metody Beatriz Padovan jest Brazylijką urodzoną w roku 1927 i żyje w Sao Paulo, gdzie również pracowała jako nauczycielka pedagogiki waldorfskiej. Ukończyła studia logopedyczne i medycynę dentystyczną (ortopedia szczęki).
Około 30 lat temu Beatriz rozwinęła własną metodę NFR (reorganizacja neurofunkcjonalna). Metoda wykorzystywana jest przez logopedów i fizjoterapeutów w Niemczech, Szwajcarii, Austrii, Włoszech, Holandii, Belgii, Ameryce Południowej i Północnej.

Metoda rozwinięta przez Temple Flay polega na powtarzaniu najważniejszych faz rozwojowych człowieka (ćwiczenia ciała). Jej celem jest nauczenie pacjentów podstawowych, prawidłowych wzorów ruchowych. Najczęściej ruchy te nie rozwinęły się dostatecznie lub nie pojawiły się wcale

W ramach terapii powinno się wyrównać, rozwinąć  i funkcjonalnie odzyskać brakujące zdolności, które powstały na skutek etiologicznie zróżnicowanych zaburzeń w rozwoju neurologicznej organizacji ciała. Powtórzenie faz rozwoju motorycznego przekłada się na rozwój mózgu, który ponownie przechodzi wcześniej pominięte lub niedopełnione fazy rozwoju.

Proponowane w metodzie ćwiczenia obejmują naturalne ruchy ciała, takie jak wierzganie nogami, rotacje nóg, podnoszenie głowy, później: turlanie, czołganie, czworakowanie, aż w końcu poruszanie się w pozycji spionizowanej. Ponadto prowadzi się ćwiczenia rąk, oczu, ćwiczenia oddechowe oraz orofacjalne. Wymienionym ćwiczeniom towarzyszy stymulacja słuchowa przez recytowanie wierszyków, rymowanek, piosenek. W terapii używane są sprzęty codziennego użytku.

 

  1. Podstawy metody:
    Na teorię Padovan miały wpływ cztery kryteria:
    – naturalny rozwój człowieka
    – dorobek wiedzy Rudolfa Steinera (twórca antropozofii i pedagogiki waldorfskiej)
    – wkład filogenezy (uniwersalne i genetycznie uwarunkowane wzorce ruchowe) i ontogenezy (rozwój organizmu od zapłodnienia do śmierci) w rozwój reorganizacji neurologicznej bazującej na badaniach Temple Fay`a (neurochirurg z USA) i Carl`a H. Delacato
    – badania Nelsona Annunciato (specjalista anatomii neurologicznej) w zakresie znaczenia procesów neuroplastycznych.
    Dodatkową rolę na rozwój teorii odegrała wiedza z zakresu medycyny dentystycznej.
  2. Terapia:
    Metoda NFR składa się z dwóch podstawowych elementów:
    – neurologicznej reorganizacji (ćwiczenia ciała)
    – reorganizacja refleksów wegetatywnych i ich funkcji (oddychanie, żucie, ssanie i połykanie).
  3. Ćwiczenia:
    a) ciała – analiza prawidłowości wykonywania ruchów: począwszy od najbardziej prymitywnych, poprzez wszystkie naturalne wzorce ruchowe tj. obracanie wokół własnej osi, pełzanie, raczkowanie, itd., kończąc na wyprostowanej postawie chodzenia.
    b) rąk – ćwiczenia precyzyjnego wykonywania ruchów rękoma oraz manualnej dominacji.
    c) oczu – przeprowadzane przy wykorzystaniu latarki, przez co stymulowany jest zmysł wzroku, a zarazem koordynacja wzrokowo-manualna.
    d) jamy ustnej – ćwiczenia oddychania, żucia, ssania i połykania

4. Dodatkowe podstawowe ćwiczenia:
Szereg praktycznych ćwiczeń korygujących złe nawyki oralne, korygujące wady okluzyjne, dysleksję, dysfagię, zaburzenia percepcji zmysłowej np. w przypadku autyzmu.